Księgarnia internetowa Ravelo – tanie książki i wiele więcej
Twój koszyk »
jest pusty
+1

Dodano:
sprawdź zawartość koszyka »

sprawdź
koszyk »
kontynuuj
zakupy »
promocja
Dziewczynka w czerwonym płaszczyku - Książki
wstaw obrazek na swoją stronę
X <a href="https://www.ravelo.pl/dziewczynka-w-czerwonym-plaszczyku-roma-ligocka,p11270964.html" title="Dziewczynka w czerwonym płaszczyku"> <img src="https://www.ravelo.pl/pub/mm/img/220/11270964.jpg" alt="Dziewczynka w czerwonym płaszczyku - Książki"> </a>

Dziewczynka w czerwonym płaszczyku

Roma Ligocka
Literackie , data wydania 30 sierpnia 2011 , OPRAWA MIĘKKA

ocena: 5 [liczba ocen: 1] Przeczytaj recenzje

Towar dostępny, wysyłka 24h.

?

Koszty, terminy i ograniczenia dostawy

?

Czas oczekiwania na zamówienie

?

Akceptowane formy płatności

?
Cena detaliczna: 36.90 zł

29.52 zł

oszczędzasz 20%

lub przenieś do przechowalni
Przy zakupie co najmniej 5 sztuk
Cena promocyjna: 26.57 zł
Cena promocyjna zostanie przeliczona w koszyku
przy zamówieniu co najmniej 5 sztuk produktu

Inne wersje

Książka oprawa twarda 34.90 zł 27.92 zł sprawdz
Audiobook mp3 24.90 zł 22.41 zł sprawdz
Ebook epub,mobi 29.90 zł 26.91 zł sprawdz
Zobacz pełny opis

Pełny opis książki – Roma Ligocka "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku"

Najgłośniejsza książka Romy Ligockiej.
Impulsem do napisania tej tak dobrze odebranej przez czytelników książki, była postać dziewczynki w czerwonym płaszczyku z filmu "Lista Schindlera", w której Roma Ligocka rozpoznała samą siebie. Z perspektywy dziecka opisała wszystkie bolesne doświadczenia, o których tak bardzo stała się zapomnieć: dzieciństwo spędzone w getcie, strach, upokorzenie, śmierć bliskich. Poznamy również jej powojenne losy: zabawy w towarzystwie kuzyna - Romana Polańskiego i przyjaciela - Ryszarda Horowitza, przelotna fascynacja komunizmem, świat cyganerii artystycznej Krakowa, przyjaźń z Piotrem Skrzyneckim, liczne romanse, a wreszcie emigracja i kariera w show businessie.
Ujawnia też długie zmagania z depresją, będącą rezultatem wojennej traumy, uzależnienie od leków, z którego wielkim wysiłkiem udało jej się uwolnić.
Nie sposób przejść obok tej książki obojętnie. Czytając ją, chciałoby się mieć tę wygodną świadomość, że to tylko fikcja literacka, ale, niestety, to prawdziwa opowieść o złamanym przez wojnę pokoleniu.
Dodatkowe informacje
Cechy produktu

Cechy produktu

Wydawca: Literackie

data wydania : 30 sierpnia 2011

liczba stron: 460

format: 14,5x21

numer produktu: 11270964

EAN: 9788308047767

Średnia ocena Klientów: 5 (Oceniło 1 osób)
Kategorie

Polecamy także:

Przeczytaj recenzje

Przeczytaj recenzje książki – Roma Ligocka "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku"

Zostań naszym recenzentem i dodaj swoją opinię o produkcie

Recenzja dodana 2016-01-05

Trudny życiorys

Lata 90-te – kinowy pokaz Listy Schindlera dla specjalnych gości. Na widowni ci, którzy przetrwali – wśród nich ona – Roma Ligocka. W pewnym momencie, podczas sceny likwidacji krakowskiego getta w czarno białym obrazie pojawia się mała dziewczynka w czerwonym palcie – skutecznie przyciąga wzrok wszystkich widzów. Kobieta rozpoznaje niej siebie. Dwie Romy – mała na ekranie i starsza na widowni patrzą na siebie. Gdyby mogły się usłyszeć, o czym by rozmawiały? Starsza pewnie chciałaby powiedzieć tej małej: „Nie bój się, poradzisz sobie.” To jest chwila, kiedy autorka postanowiła spisać swoje wspomnienia – uporać się na papierze z dręczącą ją przeszłością. I tak powstała książka: „Dziewczynka w czerwonym płaszczyku”.

Oceń, czy recenzja jest pomocna TAK NIE

Przeczytaj recenzje książki "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku", pochodzące z serwisu BiblioNETka

Średnia ocena książki wg. użytkowników serwisu BiblioNETkA:  1 1 1 1 1

Świadectwo

Przeczytałem już wiele książek poruszających temat holocaustu i eksterminacji Żydów. I za każdym razem jest to literatura, która mnie boli. Przymykam oczy, zdejmuję okulary, odkładam książkę - bo boli. Tak samo było również w przypadku "Dziewczynki w czerwonym płaszczyku".

Może siła jej jest nawet większa niż innych książek poruszających ten temat. Relacja kilkuletniej Romy walczącej o życie, nieustanny strach, getto przedstawione z tej perspektywy dają razem niesamowite wrażenie.

Dalsze losy Romy są świadectwem tego, że naszego życia nie da się podzielić na kilka okresów i wzajemnie od siebie oddzielić. Ta ciągła konsekwencja i kolejne nasze zachowania są zawsze wynikiem wcześniejszych doświadczeń i mają swoje źródła. Dowodem na to jest późniejsze życie Ligockiej, która nie umiała uwolnić się od traumy wojennej i wciąż była tą strachliwą dziewczynką, szukającą schronienia w ciemnej szafie.

Dobra, acz brutalna proza. Jej czytanie nie jest przyjemnością, ale przecież nie to jest jej zadaniem. Słowa Herberta, które stały się mottem "Dziewczynki...": "Ocalałeś nie po to aby żyć/ masz mało czasu trzeba dać świadectwo"*, w najlepszy sposób określają ten właściwy cel.

Dziwi mnie tylko fakt, że książka w oryginale została napisana po niemiecku. W języku, którego Ligocka tak nienawidziła.


-----
* Zbigniew Herbert: "Przesłanie Pana Cogito".

Poziomka

Tak bardzo bym chciała,
Lecz nie wiem, ach! Co,
Me serce pragnie tego,
Mój rozum mówi to...*

Tak śpiewała Marika Rokk, kiedy mała Roma Ligocka ukrywała się z matką w domu rodziny Kierników. Jej głos uprzyjemniał małej Romie codzienną egzystencję w ukryciu. Taki drobny fakt, jeden z wielu umieszczonych w książce, dodaje blasku całej historii.

A opowieść jest niezwykła. Nie przypomina niczym tych wielu zapłakanych wspomnień spisanych przez osoby, które mają ogromny bagaż przeżyć związanych z zagładą Żydów. Wątek Holocaustu, który przewija się przez książkę z racji pochodzenia autorki, jest ujęty z wielkim smakiem, ogromnym wyczuciem, pozbawiony łkania i podkreślania dramatu. W pełnej humoru powieści o woli życia autorki znalazłam momenty, przy których chciało się uronić łzę. Ta książka dorasta wraz z Ligocką. Na samym początku autorka jest małą dziewczynką dość instynktownie i mało świadomie walczącą o przetrwanie, na końcu jest już dojrzałą kobietą XXI wieku. Opowiada o swoim dzieciństwie, młodości, miłościach, lekomanii i synu. Szkicuje piękne historie o pocałunkach w świątyniach i powstaniu Piwnicy pod Baranami. Wśród pełnych bólu wspomnień zdradza tajemnice swojego serca, w którym wciąż zostało wiele z dziewczynki sprzed lat. Wspomina ukochanego psa, piękne lalki Manueli, niechęć do herbaty bawarki i mnóstwo innych drobiazgów, które są treścią jej życia.

Kiedy pierwszy raz czytałam Dziewczynkę w czerwonym płaszczyku, nie spałam całą noc. Takie książki jak ta czyta się od deski do deski. Nad ranem wiedziałam już, że mam nową przyjaciółkę. Napisałam list do Romy Ligockiej, którego nigdy nie wysłałam. Dziękowałam jej w nim za to, że podzieliła się wspomnieniami, a także za to, że przypomniała mi, że życie jest piękne mimo wszystko.

Taka książka jak ta napisana przez Romę - Poziomkę w czerwonym płaszczyku, mogłaby z powodzeniem zostać lekturą szkolną. Mądrość tej niezwykłej kobiety w połączeniu z siłą jej wspomnień to bezcenna lekcja dla każdego, kto da jej szansę na opowiedzenie sobie jej historii.



---
* Marika Rokk, Ich möchte so gerne..., tłum. Katarzyna Zimmerer, w: Roma Ligocka, "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku", Wydawnictwo Literackie, Kraków 2003, s. 56.

Dziewczynka w czerwonym płaszczyku

Mała dziewczynka w czerwonym płaszczyku.
Widzę ją bardzo wyraźnie. Jej ciemne oczy patrzą mi prosto w twarz. Ukrywa się pod łóżkiem. Tak jak ja wtedy w szufladzie.
Tego drugiego marca 1994 roku odnajduję wreszcie tę małą dziewczynkę w czerwonym płaszczyku.
I nagle wiem, kogo szukałam i przed kim tak rozpaczliwie próbowałam uciec przez te wszystkie lata przez całe moje życie. Wiem, kim w rzeczywistości jestem!
Ja jestem małą zastraszoną dziewczynką w czerwonym płaszczyku.

Roma Ligocka dostała zaproszenie na film Spielberga Lista Schindlera jako ta, która przeżyła. Nie chciała iść na premierę. Zdecydowała się, dopiero kiedy jej syn powiedział, że ona po prostu musi tam być. I odnalazła tam siebie. Zrozumiała, że nie może dłużej się oszukiwać, chować, nie ma innego wyjścia, niż stanąć twarzą w twarz z własną przeszłością. Aby móc żyć dalej. Siedem lat później Wydawnictwo Literackie wydało jej pierwszą powieść Dziewczynkę w czerwonym płaszczyku.

Powieść, która zaczyna się jak wiele innych hotel na Lazurowym Wybrzeżu, śniadanie w restauracji, owoce wszystkich zakątków świata, radość chwili. Bohaterka czuje się tu obco, ale jest bardzo szczęśliwa. Nagle pojawia się mała, ciemnowłosa dziewczynka, a wraz z nią fala wspomnień, której nie da się zatrzymać. Razem z narratorem przenosimy się do krakowskiego getta.

Ciemne, ciasne mieszkania, brud, głód, choroby, śmierć. Nieustający lament, żal, smutek, cierpienie. Dla Romy to wszystko jest codziennością, w takim świecie się urodziła i nie zna innego. To, że ktoś został zabity przez Niemców jest czymś normalnym. Ona doskonale wie, za co grozi śmierć. Takich rzeczy jest bardzo dużo. Można zginąć nawet za nic. I nie ma w tym nic dziwnego. Żydzi są winni. Rządzą panowie w wysokich czarnych butach. Tak po prostu jest. ()

Zapraszamy do zapoznania się z całością recenzji w magazynie BiblioNETkowym "Literadar":




Autor recenzji: Katarzyna Kędzierska

Recenzja ukazała się w magazynie BiblioNETkowym
Literadar (nr 2)


Siła dziecięcych wspomnień wg Romy Ligockiej

Dziewczynka w czerwonym płaszczyku to ta z filmu Spielberga Lista Schindlera. Jest tam scena wyprowadzania Żydów z krakowskiego getta. Na czarno-białym filmie widać tylko jeden kolorowy akcent. To właśnie dziewczynka w czerwonym płaszczyku. To ona, po latach, napisała o tym książkę.

Życie Romy Ligockiej, dziewczynki w czerwonym płaszczyku, wiele razy było kwestią przypadku. Tak jak kwestią przypadku było życie milionów Żydów w okupowanej Polsce. Roma miała szczęście. Przeżyli ona, jej mama i tata. Nie było to dane milionom ich rodaków. Przeżyła, bo znaleźli się ludzie, którzy pomogli jej rodzinie. Polacy, którzy zdając sobie sprawę z tego, że narażają swoje życie, pomagali Żydom. Tacy ludzie byli. W izraelskim instytucie Jad Vashem, w którym czci się tych, którzy ratowali Żydów, najwięcej jest drzewek posadzonych przez Polaków. Prawo do posadzenia drzewka mają ci, którzy ratowali ludzi skazanych na śmierć.

Roma Ligocka nie zawsze nazywała się Ligocka. Urodziła się jako Roma Liebling. Jako Romuald Liebling urodził się jej kuzyn, syn brata jej ojca. Jednak po wojnie nie było dobrze mieć żydowskie nazwisko. Tak więc ojciec Romualda zmienił swoje. Poznał kobietę w Polanicy, więc nazwał się Polański, a Romuald Liebling został Romanem Polańskim. Kuzyn Romy jest wielkim reżyserem. Za film Pianista dostał Oscara. Film opowiada o innym Żydzie, któremu udało się przeżyć. O Władysławie Szpilmanie.

Życie Romy to nie tylko martyrologia. Po wojnie mieszkała w Krakowie. Ukończyła krakowską Akademię Sztuk Pięknych. Potem pracowała jako scenograf w krakowskich teatrach. Jednak większość życia spędziła w Niemczech, gdzie osiągnęła największe sukcesy.

W swojej książce pisze o krakowskiej cyganerii, o Piotrze Skrzyneckim, legendarnym twórcy Piwnicy pod Baranami i o innych, z którymi przyjaźniła się i pracowała, jak Jerzy Biczycki, polski reżyser, który zrobił karierę w Niemczech. Pisze o swoim życiu, które stało się takie, jakim jest - przez przypadek.

Dziewczynkę w czerwonym płaszczyku czyta się jednym tchem. To znaczy jednym tchem czytają ci, których ciekawi historia, zajmuje życie ludzi, którzy mają wpływ na nasze dzieje. Których interesuje wielokulturowość naszego społeczeństwa. Wielokulturowość, w jakiej przychodzi nam żyć.


Recenzje ze strony BiblioNETka są opublikowane za zgodą serwisu.
Dodaj recenzję

Dodaj recenzję produktu "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku"

Twoja ocena
Jednym zdaniem
Treść recenzji
Oświadczam, że jestem wyłącznym autorem publikowanej recenzji i nie narusza ona praw osób trzecich. Wyrażam zgodę na wykorzystanie recenzji przez Ravelo sp. z o.o. do celów promocyjnych.
Biorę udział w konkursie recenzji.
To top