Księgarnia internetowa Ravelo – tanie książki i wiele więcej
Twój koszyk »
jest pusty
+1

Dodano:
sprawdź zawartość koszyka »

sprawdź
koszyk »
kontynuuj
zakupy »
promocja
On - Książki
wstaw obrazek na swoją stronę
X <a href="https://www.ravelo.pl/on-zoska-papuzanka,p100415763.html" title="On"> <img src="https://www.ravelo.pl/pub/mm/img/220/100415763.jpg" alt="On - Książki"> </a>

On

Zośka Papużanka
  Znak , data wydania 16 marca 2016 , OPRAWA TWARDA

ocena: 3 [liczba ocen: 7] Przeczytaj recenzje

Produkt aktualnie niedostępny...
Zobacz pełny opis

Pełny opis książki – Zośka Papużanka "On"

NOWA POWIEŚĆ AUTORKI „SZOPKI” NOMINOWANEJ DO NAGRODY NIKE I PASZPORTÓW POLITYKI

Jest taki sobie. Źle się uczy. Nie zadaje pytań. Gubi zeszyty, obgryza paznokcie. Nie spełni żadnych ambicji. Nie będzie nikim ważnym. Wszyscy się z niego śmieją. Jest jednym wielkim rozczarowaniem.

Miała go kochać i być dumna. A głównie się wstydzi.

Bohater najnowszej powieści Zośki Papużanki nie nadaje się na bohatera powieści. Jak kochać kogoś, kogo łatwiej się wstydzić? Co zrobić, gdy rzeczywistość za nic sobie ma nasze oczekiwania i przybiera kształt, którego nie chcemy?

Zośka Papużanka (ur. 1978) - autorka powieści „Szopka” - jednego z najgłośniejszych debiutów ostatnich lat - nominowanej do Literackiej Nagrody NIKE 2013 i Paszportu Polityki. Doktor teatrologii, nauczycielka języka polskiego. Mieszka w Krakowie z mężem i dwoma synami.

Dodatkowe informacje

Zośka Papużanka, On - film promocyjny

Zośka Papużanka, On - rekomandacje


„Krakowska podstawówka, zakurzone lektury, schyłek PRLu i rodzący się kapitalizm. Oraz niepasujący nigdzie Śpik. Powieść "On" to napisany z ogromnym wyczuciem i szacunkiem przewodnik po odmiennej wrażliwości, osobnym świecie”

"Śpik nie pasuje. Nikomu. Pani nie pasuje, panu, mnie, wszystkim nam nie pasuje. Ani "normalny", ani "niedorozwinięty", niby chodzi do zwykłej szkoły, ale od niej odstaje, niby chodzi do kościoła, ale nie ma tam dla niego miejsca. "On" to napisany z ogromnym wyczuciem i szacunkiem przewodnik po odmiennej wrażliwości, osobnym świecie - w mistrzowsko oddanych realiach schyłkowego PRLu-u i rodzącego się kapitalizmu. Do których Śpik też nie pasuje"

Jacek Dehnel

"Nie jesteśmy wyjątkowi. Nie jesteśmy niepowtarzalni. W epoce indywidualizmu to dość ponura konstatacja. Ale Papużanka  opatruje ją humorem, nostalgią i zaskakującym liryzmem"

Piotr Kofta

"Powieść Papużanki ma w sobie coś z realistycznej baśni o normalności. Poznajemy losy przeciętnej rodziny żyjącej w połowie lat 80. w relaiach nowohuckich: ojciec w pracy, matka w pracy, syn w szkole, babcia w kuchni. Czym jeszcze była normalność w tamtych czasach i warunkach? Terrorem i obsesją. Wszyscy chcieli żyć normalnie, mieć normalne rodzine i normalne dzieci, więc wywierali na sobie i innych ustawiczną presję. Główna bohaterka powieści - która miała pecha, rodząc nie do końca "normalnego" syna - od czasu do czasu usiłuje wyperswadować sobie tę obsesję. Ale walkę toczy sama, bo nikomu nie przyjdzie do głowy, że trzeba pomóc. A społeczność potrzebuje takiego odmieńca, bo na syna wszystko można zrzucić. Słabsi dźwigają więcej, najsłabszym wkłada się na plecy wszystko. Czy matce uda się obronić syna? Baśń nie jest od dobrych zakończeń. Nie jest też jednak od zakończeń jednoznacznie złych. Zadanie baśni polega na poddaniu bohatera próbie samodzielności. I pod tym względem czeka nas zaskoczenie"

prof. Przemysław Czapliński
 
Cechy produktu

Cechy produktu

Dostawca: Azymut

Wydawca: Znak

data wydania : 16 marca 2016

liczba stron: 288

język wydania: polski

numer wydania: 1

numer produktu: 100415763

EAN: 9788324036097

Średnia ocena Klientów: 3 (Oceniło 8 osób)
Kategorie

Polecamy także:

Przeczytaj recenzje

Przeczytaj recenzje książki – Zośka Papużanka "On"

Zostań naszym recenzentem i dodaj swoją opinię o produkcie

Recenzja dodana 2016-03-29

Literacka wiwisekcja świata

On to chłopiec, dziecko, kłopot, określenie. Wszystko czym może być jakiś konkretny on. Urodził się w latach osiemdziesiątych i już po narodzinach jego matka zaczyna twierdzić, że jej syn jest inny. Nie wiadomo czy naprawdę czy tylko dlatego, że nie spełnia jej oczekiwań, bo przecież jej dziecko powinno być cudem i ideałem, a tu taki przykry problem, nie jest. Owszem Śpik, bo tak go wszyscy nazywają jest klasowym głupkiem, słabo kojarzy i ogólnie odstaje od reszty, ale też ciągle i bez przerwy jest dla matki zawodem i największą miłością. Odrabianiem lekcji i walką.
Jest obciążeniem i kłopotem, czymś nad czym rozkłada się ręce z czułą zgrozą. Bo nic nie pomaga, ani szkoła, ani pedagog ani wychowawca, taki on już jest ten Śpik. Tylko, czy jest najważniejszy dla powieści?
„On” to podejście do świata i życia,do zmian ustrojowych, ale też i materialnych, do zmian życiowych, do całego tego hałasu o nic i o wszystko. Do małomiasteczkowości, wścibstwa i chamstwa, wykorzystywania władzy i do miernej szkoły, do czasów, kiedy wszystko robiło się na niby, nawet żyło się na niby. Do ludzkiej bezdennej głupoty i unikania konfrontacji za cenę wtopienia się w cokolwiek. Nawet w tłum.
To jedna wielka mieszanina dziwności i zwyczajności.
Papużanka rozbiera świat na części, nazywa każdą z nich, a kiedy składa je razem mają już inny sens i inne znaczenie.
To taka literacka wiwisekcja świata na poziomie języka, bo jak mu się przyjrzymy to odkrywamy jego głębokie znaczenia. Inne, zrozumiałe a jednak obce, jakby pokazywała nam podskórne znaczenie naszych własnych słów.
Ja się w tej książce zakochałam, ale nie w jej treści czy opowieści, ale właśnie w języku. W tym jak autorka nim włada, jak umie go nagiąć, utkać nim zdania tak by dawały obraz świata jaki każdy ma we własnej głowie, w której miesza się gonitwa myśli, przyzwyczajenia, stereotypy i lista zakupów i żal do świata, że nie jest choć odrobinę lepszy. To jest wprost genialne.
Papużanka opisuje lata osiemdziesiąte, ale tak na prawdę to nie ma znaczenia. To każdy czas i każde miejsce przetrawione, przez wewnętrzne postrzeganie. Wielogłos, albo sumień świadomości, czasami jednej, czasami wielu osób. To zbiorowisko ludzi ujednoliconych przez system i ekonomię, ale dążących do jakieś odrębności, a tej odrębności u Śpika nie potrafiących zaakceptować.
Spojrzenie na świat od środka, bez ozdobników i bez nadziei na jakikolwiek sens. Bez nadawania życiu sztucznych znaczeń. Dla mnie genialna.

Oceń, czy recenzja jest pomocna TAK NIE

Recenzja dodana 2016-03-18

Życie Śpika

Czym jest powieść On? To przedstawienie trudnej relacji między matką, która chciała kochać idealne dziecko i synem, który okazał się niezbyt idealny. Jest to też swoista podróż w czasie – wiele osób dorastających na przełomie lat 80. i 90. ubiegłego wieku odnajdzie w tej powieści wiele elementów z własnego życia. Czy jest to podróż sentymentalna, przy której zakręci się łezka w oku ze wzruszenia?

Tytułowy On to Śpik – chłopiec wychowujący się w typowej dla tamtego okresu rodzinie robotniczej. Matka zajmująca się dziećmi, ojciec pracujący w hucie (wycofany i nieobecny w życiu rodzinnym, bo po co ma rozmawiać, przejmować się życiem rodzinnym? Przecież przyniósł pieniądze, to chce mieć święty spokój), a także wiecznie coś dziergająca babcia.

Śpik jest wycofany, małomówny, nieco nierozgarnięty, inny niż wszystkie dzieci. Dlatego w szkole szybko przylega do niego łatka głupka i nienormalnego. I uczniowie i nauczyciele nie traktują go należycie. Jest to dobry obiekt kpin i żartów. W żadnym razie powód do dumy dla rodziców, ale przecież matka i tak go kocha mimo wszystko, a może właśnie dlatego? Jedna ze scen bardzo dobrze obrazuje relacje łączące Śpika i jego mamę. Kiedy ten daje jej kwiaty kupione na odpuście. Kobieta przyznaje, że jest to najbrzydszy bukiet, jaki widziała i jednocześnie najpiękniejsza rzecz na świecie.

Książka nie skupia się tylko na relacji Śpika i jego matki. Bardzo rozbudowane są wątki dotyczące rówieśników chłopca, bo przecież każdy z nas wie, że życie szkolne to zupełnie inna bajka. Rządzi się swoimi, odrębnymi prawami – niczym prawo dżungli, kto jest słabszy i inny już na starcie przegrywa…

Zośka Papużanka doskonale oddaje realia tamtych lat. Sama chodziłam do szkoły podstawowej nieco później niż Śpik, bo na początku lat 90. Jednak czytając powieść stawały mi przed oczami obrazy mojego dzieciństwa. Szczególnie w pamięci utkwiły mi kokardy, o których pisze autorka. I faktycznie – najpierw było widać wielkie kokardy, a później dopiero głowę dziecka. Ale nie tylko o stroje tu chodzi. Również zachowania ze szkolnych ław i korytarzy są tu doskonale odwzorowane, może aż za dobrze? Bo patrząc na to, jak jest traktowany Śpik, budzi się pewien bunt. Podejrzewam, że gdyby akcja książki rozgrywała się dzisiaj bohater o wiele wcześniej zostałby skierowany do poradni, ktoś próbowałby mu pomóc w nauce i w zrozumieniu samego siebie. Na szczęście Śpik ma „swoje” tramwaje, które w jego życiu odgrywają ważną rolę – od narodzin, po dorosłe życie.

To, co zachwyca w tej książce, to przede wszystkim wspaniały język, jakim się posługuje autorka. Dzięki czemu powieść czyta się dobrze i z zaciekawieniem. Jest też wcześniej wspomniane przeze mnie oddanie realiów tamtych lat, chociaż miejscami pojawiają się elementy na pograniczu jawy i snu. Autorka wprowadziła intrygujący sposób narracji – częściowo narratorem jest matka chłopca, w innych momentach jedna z jego rówieśniczek. Zdziwić może fakt, że rówieśniczka jest niekiedy narratorką w momentach, gdy przedstawione są relacje rodzinne Śpika.

Trochę przeszkadzało mi to, że wątek relacji matka – syn traci nieco na wyrazistości na tle fragmentów z opisem środowiska rówieśników Śpika, ale jak już wspominałam również i te fragmenty są ciekawie przedstawione. Z tym, że po przeczytaniu opisu książki nastawiłam się, że bardziej wyeksponowany będzie wątek relacji rodzinnych głównego bohatera. Można powiedzieć, że oba wątki są mniej więcej na równi potraktowane przez autorkę.

On to moje pierwsze spotkanie z twórczością Zośki Papużanki. Jej proza intrygowała mnie na tyle, że chętnie sięgnę po jej pierwszą powieść i z zaciekawieniem będę czekała na kolejne.

Oceń, czy recenzja jest pomocna TAK NIE

Recenzja dodana 2016-03-14

O chłopcu, który nie wpasował się w system

"On" Zośki Papużanki to powieść opowiadająca o chłopcu zwanym Śpiokiem wychowanym w czasie PRL-u i transformacji ustrojowej. W żadnym z systemów nie pasował. W szkole łapał same łabędzie, niczego się nie uczył, nic nie wiedział i nie czytał, co spędzało sen z powiek jego mamie. Nikt go nie lubił, wszyscy w domu i szkole wmawiali mu, że jest nikim i nic nie wie.
"On" to powieść o Śpioku jakich wiele, o wymaganiach jakie stawia otoczenie i konieczności dostosowania się do wymagań. Jeżeli ktoś nie spełnia tych wymagań, zostaje zaszufladkowany i odstawiony na margines. "On" Zośki Papużanki to także historia bezgranicznej miłości matki do dziecka, o konieczności obrony swojego Śpioka przed światem, który go piętnuje. Ważna książka Papużanki z serii wydawczniczej Znaku "Proza PL". Bardzo polecam lekturę.

Oceń, czy recenzja jest pomocna TAK NIE 1 z 1 klientów uznało recenzję za pomocną

Recenzja dodana 2016-03-12

Tramwaje i codzienność

Zośka Papużanka ukończyła teatrologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, obroniła doktorat o recepcji sztuk Federica Garcii Lorki w polskich teatrach. Na co dzień uczy języka polskiego w szkole. W 2012 roku wydała powieść „Szopka”, która zdobyła ogromne uznanie wśród czytelników, nominowana również została do nagrody Nike i Paszportu Polityki.
„On” to druga książka jej autorstwa, osadzona w nowohuckich realiach lat osiemdziesiątych. Główny bohater ”Śpik” jak nazywają go w domu, jest chłopcem nietuzinkowym, w tym niekoniecznie wydawało by się dobrym znaczeniu, nie rozumiejącym często nie tylko tego co się do niego mówi, lecz również otaczającego świata. Zafascynowany tramwajami, umiejący odtworzyć ich rozkłady jazdy, nie potrafi odnaleźć się zarówno w środowisku szkolnym jak i osiedlowym. Czy naprawdę jest inny, czy takich chłopców można spotkać wielu, czy to ówczesny czas narzuca pewne normy, zasady, ramy i wszystko co wykracza poza nie jest już odmiennością? Autorka przedstawia swoją opowieść poprzez klika punktów widzenia. Zewnętrzny świat ukazuje koleżanka Spika, a meritum poznajemy poprzez niego samego i jego matkę. Dzięki temu powstaje wspaniała trójwymiarowość, której obrazy idealnie nakladają się na siebie, tworząc historię pełną metafor, dygresji i niedomówień.
Autorka proponuje nam podróż w przeszłość nie za daleką, lecz dla wielu już niezrozumiałą. Ci, którzy mieszkali jak inni, mieli pokoje jak inni, codzienność jak inni, szybko odnajdą w głównym bohaterze znajomego, który gorzej niż oni klimatyzował się w szkole, uznawanego za głupiego z powodu nieodrobionych lekcji, z naklejoną na plecach innością. Silnie związanego emocjonalnie z matką, która stanowiła dla niego pewien fundament stałości i zrozumienia. Śniącego sny, będące dla niego równoległym światem do codzienności, w których jednak też nie opuszczał go pewien lęk.
„On” to powieść pełna wzruszeń, przywiązania i peerelowskiej codzienności. Nie brakuje w niej również pewnych elementów humorystycznych. Główną kanwe stanowią jednak wspomnienia . Nie da się ukryć, że Zośka Papużanka pamięć ma znakomitą i wspaniale potrafi zapamiętane sytuacje wykorzystać w fabule. Dzięki temu nabiera ona ogromnej realności, wzbudzając u czytelnika ogrom emocji.
Czy odmienność to zło? Jak można zdefiniować "normalność" w czasach, których tak naprawdę nie istniała? Autorka umiejętnie szuka odpowiedzi, zostawiając jednak czytelnika z ogromem pytań. Czy dostrzeżemy pewne wskazówki? Zdecydowanie polecam..

Oceń, czy recenzja jest pomocna TAK NIE 1 z 1 klientów uznało recenzję za pomocną

Recenzja dodana 2016-03-07

Pełna emocji książka o tym, jak oczekiwania rozmijają się z prawdą

Obstawiałam, że On będzie książką o dziwnym osobniku. O outsiderze, dziecku upośledzonym, ale właściwie Śpik jest chłopcem jakich spotkać możemy wielu...

Wmawiano mu, że jest głupi, że lubić go nie można. Wypominano, że nie odrabia zadań i gubi swoje rzeczy. Nie rozumiał pytań, w domu czuł się samotny, miał za to świetną pamięć do rozkładów jazdy.

"Miała go kochać, a głównie się go wstydzi" - oto sedno relacji, jakie łączą Śpika z matką. On to opowieść o trudnych uczuciach i miłości pozbawionej dumy. Pełna emocji książka o tym, jak oczekiwania rozmijają się z prawdą.

Ostatnio mam ogromną słabość do tytułów opisujących schyłek ubiegłego wieku. Inna dusza, Disko, Cud. Historia tak bliska, a równocześnie umieszczona na odległym, niedostępnym nam już brzegu. Papużanka obrazuje zmiany, jakie następowały na naszych podwórkach, brawurowo opowiada o chłopcu, który według mnie był po prostu zaniedbany.

Nie sądziłam, że Zośka tak dobrze pisze, zaufałam serii wydawanej przez Znak i przepadłam bezgranicznie.

Oceń, czy recenzja jest pomocna TAK NIE 1 z 1 klientów uznało recenzję za pomocną

Dodaj recenzję

Dodaj recenzję produktu "On"

Twoja ocena
Jednym zdaniem
Treść recenzji
Oświadczam, że jestem wyłącznym autorem publikowanej recenzji i nie narusza ona praw osób trzecich. Wyrażam zgodę na wykorzystanie recenzji przez Ravelo sp. z o.o. do celów promocyjnych.
Biorę udział w konkursie recenzji.
To top